Spel van de week: Omdat ie zo mooi is

Een tussendoortje omdat ie zo mooi is. Het is spel 21. Ik zit O en An zit W.

N opent de bieding met 1♣️, ik, 1♦️, Z 1♥️, An 1♠️, 5 kaart. N past, ik 4♠️, Z 5♣️, W en N pas en ik 5♠️, dat uiteindelijk gedoubleerd wordt.

NZ beginnen met het oprapen van 2 slagen, een harten een klaveren. Daarna komt de leider altijd aan slag, slaat troef H en A, in die volgorde. De leider ziet 7 ruiten in dummy en 2 ruiten in de hand. De leider mist HB. Als de H goed zit verliest de leider nooit meer één slag. Je moet het zien. Dat vraagt inzicht, dat je verkrijgt door veel te spelen en analyseren en niet moeilijk voor een ervaren, geroutineerde speler (toch), die zich zo nu en dan verdiept in het spelletje.

Mis je die ervaring dan zou je ook kunnen bedenken wat is mijn enige kans? Dat is als de H goed zit. Neem de snit, sla de A en troef een ruitje.

Helaas zover is An niet en leveren we een mooie welverdiende top in voor een nul.

Zo lag het spel:

In de A lijn was er 1 paar (en niet de eerste de beste), die ook 5♠️ boden en 1 down ging (start harten B)! Ach An bevindt zich in goed gezelschap.
Dat paar dat in de A-lijn down ging was het “slachtoffer” van zeer slim tegenspel van onze penningmeester. De eerste slag was voor ♥️A,  zuid speelde ♣️H na. Onze heldin op noord nam over met het Aas en speelde een kleine ruiten na! Neem het de leider maar eens kwalijk dat hij aan een singleton dacht en ♦️A pakte. Overigens was 1 down nog een middenscore. Op een wild spel als dit zijn de scores soms onvoorspelbaar.